حالم عوض میشه حرف تو که باشه

میگن مهربونم،آدم خوبی هستم. نه بابا من که قبول ندارم، اگه اینجوری بود که اوضاع من نباید اینجوری باشه. نمیدونم دنبال چی هستی!! دوست داری آدم بد کنارت باشه!! نه فکر نکنم کسی همچین چیزی بخواد توام دنبالش نیستی. با شناختی که من ازت دارم لیاقتت خیلی بالاتر از این حرفاست باید یه آدم یه انسان به تمام معنا کنارت باشه، کسی که مثل من اسمش فقط آدم نباشه!!

خدای خوبم قربونت برم تو این مدت خودت شاهد همه چی بودی. روزای خوب و بدی که گذشت با خوبی و بدیهاش شکرگذارت بودمو هستم. دنیا همینه دیگه همین پستی و بلندیشه که قشنگش کرده. تو این مدت که نبودش خودت شاهد بودی چقدر سختی کشیدم با اینکه اطرافم شلوغ بود از نظر روحی و عاطفی اوضام خیلی بد بود. روز و شبم، دعای سر سجادم ،افطار، سحرم، ماه رمضونم، تمام زندگیم خودش بود تو که خودت خوب میدونی چقدر ازت خواستم به اون چیزی که میخوام برسم من همیشه تو این سختی یه نشونه ای می دیدم می دونستم این با تمام آدما فرق میکنه همین طورم بود.همیشه به خودت توکل کردم فقط و فقط از خودت خواستم پشیمون نیستم که این مدت به فکرش بودم ،امید داشتم خدا جونم ناامیدم نکردی. چه لحظه ی قشنگی بود که وقت دیدار رسید هنوز که هنوزه باورم نمیشه.خیلی کوتاه بود اما شیرین اون لحظه بود که بعد این همه مدت زندگی کردن به وجودت پی بردم ،به این پی بردم که چه خوب جواب بنده هاتو میدی و چه قشنگ بهش رسیدم. خیلی کوتاه بود خیلی.. شاید به اندازه عمر یه شاپرک یا گلی که چیده شده و داخل گلدون گذاشتیم. نمیدونم خداجونم نمیدونم چی شد چرا یه دفعه همه چی تموم شد! انقدر سریع!!! نفهمیدم تو این مدت چیکار کردم در حقش کوتاهی کردم یا نه. آره کوتاهی کردم. کوتاهی کردمو اون خیلی زود تمومش کرد طاقت نیاورد.

خدا جونم هر کی ندونه تو خیلی خوب میدونی تو دلم چی میگذره. راستشو بخوای دیگه روم نمیشه باهاش حرف بزنم حتی اسم قشنگشو صدا کنم. چقدر حرف زدن با اون بهم آرامش می داد ،انگار که هیچ غمی ندارم. دیگه نیست که بهم امید بده، بهم بگه به تو توکل کنم، بهم بگه شکرگذارت باشم... 

و حالا نبودش شده بزرگترین غمم.

با خودشم خیلی حرف زدم یعنی به حرفام گوش میداد؟! نمیدونم اما حرفایی که میزد اون جوابی نبود که من در قبال حرفام میخواستم. تو این راه برای رسیدن همه چی رو تحمل کردم انتظار داشتم خودشم اون چیز کوچیک رو تحمل کنه شاید، شاید نه حتما این صبرش نتیجه می داد.اما صبوری نکرد. ازش گله ای ندارم بقیه راهو سپردم به خدا همون کسی که بهم فهموند تو این راه نشونه ای هست، برای رسیدن به خواسته هام باید صبور باشم.

و برای رسیدن همچنان صبوری میکنم...